स्थळ: पुणे, एफ.सी. रोडवरील एक कॅफे.
वेळ: संध्याकाळचे ७:०० वाजले होते.
'सौरभ' (वय २५) आणि 'नेहा' (वय २४) समोरासमोर बसले होते. सौरभने नेहाला प्रपोज करण्यासाठी खास गुलाबाचं फूल आणलं होतं. तो आज खूप खुश होता. त्याला नुकतीच १५,००० रुपयांची नोकरी लागली होती.
पण नेहाच्या चेहऱ्यावर १२ वाजले होते.
सौरभने फूल पुढे केलं. "नेहा, विल यू मॅरी मी? आपण आता लग्न करू शकतो. मला जॉब मिळालाय."
नेहाने ते फूल घेतलं नाही. तिने पर्समधून एक 'लग्नाची पत्रिका' काढली आणि टेबलवर ठेवली. सौरभचा चेहरा पडला. नेहा थंडपणे म्हणाली:
सौरभ आणि नेहा: प्रेम आणि त्यागाची गोष्ट
 |
neha_saurabh_story.jpg |
"सौरभ, प्रॅक्टिकल हो. तुझ्या १५ हजारात काय होणार आहे?
पुण्यात वन बीएचके भाडं सुद्धा १० हजार आहे. आपण काय खाणार? हवा?
माझ्या बाबांनी माझ्यासाठी एक मुलगा बघितलाय. तो सॉफ्टवेअर इंजिनिअर आहे, पगार १ लाख आहे. गाडी आहे, फ्लॅट आहे.
तुझ्या प्रेमाने माझं पोट नाही भरणार. मला माफ कर. मी तुझ्यासोबत भिकारीसारखं आयुष्य नाही जगू शकत."
सौरभच्या डोळ्यात पाणी आलं.
"नेहा, आपण दोघे मिळून कमवू ना. मी ओव्हरटाईम करेन. पण प्लीज असं सोडून नको जाऊ. मी मरेन तुझ्याशिवाय."
नेहा उठली.
"मरायचं असेल तर मर. पण माझ्या आयुष्याची वाट लावू नकोस. गुडबाय."
नेहा निघून गेली. सौरभने ती पत्रिका तिथेच फाडून टाकली.
दोन वर्षे उलटली.
सौरभने स्वतःला बदललं. त्याने रात्रंदिवस मेहनत केली. त्याने स्वतःचा छोटा बिझनेस सुरू केला. आज तो चांगल्या स्थितीत होता.
त्याच्या मनात नेहाबद्दल प्रचंड राग होता. "तिने पैशासाठी मला सोडलं."
एका दुपारी सौरभ 'ससून हॉस्पिटल' (Sassoon Hospital) च्या बाहेरून जात होता.
त्याला तिथे नेहा दिसली.
ती मेडिकल स्टोअरच्या रांगेत उभी होती.
तिच्या अंगावर साधी सुती साडी होती, पायात जुनी चप्पल होती आणि हातात औषधांची चिठ्ठी होती.
सौरभने आपली नवी गाडी थांबवली. त्याला तिला जळवायचं होतं.
तो गाडीतून उतरला आणि तिच्याजवळ गेला.
"हॅलो मिसेस इंजिनिअर! काय झालं? नवऱ्याची १ लाखाची नोकरी गेली की काय? गव्हर्नमेंट हॉस्पिटलच्या रांगेत का उभी आहेस? तुझा तो श्रीमंत नवरा कुठे आहे?"
नेहाने सौरभला बघितलं. ती ओळखू शकली नाही की हा तोच जुना सौरभ आहे.
तिचे डोळे खोल गेले होते. ती रडायला लागली.
तिने थरथरत्या हाताने ती औषधाची चिठ्ठी सौरभला दाखवली.
आणि म्हणाली:
"सौरभ... तुला वाटतं मी पैशासाठी लग्न केलं?
त्या दिवशी कॅफेमध्ये तुला खोटं बोलले होते रे.
माझ्या बाबांना 'लिव्हर सिरोसिस' (Liver Failure) झाला होता. डॉक्टरांनी सांगितलं होतं की, 'अर्जंट लिव्हर ट्रान्सप्लांट करावं लागेल, खर्च २५ लाख आहे.'
आपण दोघे पळून जाऊन लग्न करू शकलो असतो, पण माझ्या बाबांचं काय?
तेव्हा माझ्या बाबांच्या मित्राचा मुलगा (तो इंजिनिअर) तयार झाला. त्याने अट घातली होती - 'मी ऑपरेशनचा सगळा खर्च करेन, पण नेहाने माझ्याशी लग्न करावं लागेल.'
सौरभ, तेव्हा तुझ्याकडे १५ हजार पगार होता. तू २५ लाख कुठून आणले असतेस?
तुझ्यावर कर्जाचा डोंगर होऊ नये आणि माझ्या बाबांचे प्राण वाचावेत... म्हणून मी स्वतःचा 'लिलाव' केला.
मी तुला 'बेवफा' म्हणून सोडून गेले, जेणेकरून तू माझा तिरस्कार करशील आणि मला विसरून पुढे जाशील.
आज माझा नवरा मला मारहाण करतो, मला मोलकरीण म्हणून वागवतो... पण माझे बाबा जिवंत आहेत, यातच मी समाधानी आहे."
सौरभच्या पायाखालची जमीन सरकली.
ज्या मुलीचा त्याने दोन वर्षे तिरस्कार केला, जिला त्याने 'धोकेबाज' समजलं...
त्या मुलीने स्वतःचं आयुष्य जाळून, एका मुलीचं कर्तव्य निभावलं होतं.
आणि जाताना सौरभच्या भविष्यावर कर्जाचं ओझं येऊ नये, म्हणून बदनामीचा शिक्का स्वतःच्या कपाळावर मारून घेतला होता.
सौरभने खिशातून कार्ड काढलं आणि नेहाला दिलं.
तो रडत म्हणाला, "नेहा, तू हरली नाहीस. तू जिंकलीस.
प्रेमापेक्षा कर्तव्य मोठं असतं, हे तू सिद्ध केलंस.
पण आजपासून तुझ्या औषधाचा खर्च हा 'मित्र' करेल. कारण तुझ्या त्यागामुळेच आज मी इथे उभा आहे."
नेहा औषध घेऊन निघून गेली.
पण त्या हॉस्पिटलच्या गेटवर सौरभला एक गोष्ट कळली—
काही मुली श्रीमंती बघून नाही, तर 'मजबूरी' बघून नाती तोडतात. आपण त्यांना स्वार्थी समजतो, पण त्या आतून मेलेल्या असतात.
आजही भारतात अशा अनेक मुली आहेत ज्या आपल्या कुटुंबाच्या आर्थिक परिस्थितीमुळे किंवा आजारपणामुळे स्वतःच्या प्रेमाचा बळी देतात. आपल्याला फक्त 'ब्रेकअप' दिसतं, पण त्यामागचं 'कर्ज' आणि 'हॉप्सिटलचं बिल' दिसत नाही.
"प्रेम, कर्तव्य आणि त्यागाची गोष्ट"
कथा सौरभ आणि नेहा यांच्या संबंधांभोवती फिरते, ज्यामध्ये प्रेम आणि त्याग यांचा संघर्ष दिसतो. सौरभ प्रेमाने भरलेला आणि नेहा त्याच्या प्रेमाला स्वीकारतो, परंतु परिस्थितीला सामोरे जाऊन तिला आपल्या कुटुंबासाठी आणि बाबांसाठी त्याग करावा लागतो. तिच्या बाबांना गंभीर लिव्हर सिरोसिस होतो, आणि त्या परिस्थितीत ती सौरभपासून दूर जातो, जेणेकरून तिच्या बाबांची प्राणवाचवणारी चिकित्सा केली जाऊ शकते. त्यासाठी तिला सौरभचा त्याग करून एक दुसऱ्या मुलाशी लग्न करावे लागते, जो आर्थिक दृष्ट्या सक्षम आहे.कथा सौरभला दोन वर्षांनंतर, त्याच्या कष्टामुळे स्वतःचा व्यवसाय सुरू करून त्याच्या आयुष्याच्या नवीन उंचीवर पोहोचवते, पण त्याला नेहाच्या त्यागाची खरी कथा कळते, आणि त्याच्या मनात राग ऐवजी त्याला तिच्या कर्तव्याचं महत्त्व समजते.
सौरभ नेहाच्या कर्तव्याचा आदर करतो आणि तिच्या औषधांचा खर्च स्वतः उचलण्याची वचन देतो. कथेचा गाभा म्हणजे प्रेमाच्या कडवट सत्याची, त्यागाची, आणि कर्तव्याच्या महत्त्वाची एक वेगळी दृष्टी.
मुख्य संदेश:
काही वेळा आपण प्रेमाच्या निर्णयात "आर्थिक परिस्थिती" आणि "सामाजिक दबाव" समजून घेत नाही, पण या कथेने हे दाखवले की जीवनाच्या कठीण प्रसंगांमध्ये कर्तव्य आणि त्याग खूप महत्त्वाचे असतात, आणि प्रेम हे फक्त भावना नाही, तर ते समजून उमजून, कुटुंब आणि नात्यांसाठी केलेला त्याग असतो.
